fredag, desember 01, 2006

Gran Canaria - hotell-liv


Vi kom oss til syden denne hausten også. Flyet letta frå Gardermoen fredag 13. oktober (Silje Beate sin bursdag), og målet var Gran Canaria. Det var ikkje så flust med folk i flyet, men søstera mi Helga og mannen Jakob var der, og det var nok for oss. Ei anna søster, Anna, og mannen Olav skulle også vere med, men der kom det noko i vegen.

Hotell og hotell.
Etter ca. fem timar i lufta landa vi ved Las Palmas, og så var det sommar og sol. Himmelen var blå, sola var klar, og varmen kom imot oss.
Så var det å finne bagasjen sin og ein plass i bussen. Den tok oss med til sør-vest kysten av øya. Vi skulle bu på hotellet Morasol i Puerto Rica. Det var eit hotell med god standard, og det var reint. Romservice kvar dag med oppreidd seng og nye handkle. Vi følte oss som kaksar, sjølv om vi ikkje er det. Solfrid og eg budde i første etasje. Vi var litt skeptiske til det, for vi tenkte det ville bli ein del bråk då, men det vart ikkje noko problem. Derimot låg bassenget rett utfor døra vår, og det var berre å gå rett ut og ta seg ein dukkert. Mi spreke fru hadde seg ofte nokre lengder i vatnet før frukost.
Dette var ein tur til å slappe av og nyte livet. Temperaturen låg på ca. 30 gradar dag etter dag, og himmelen held fram å vere blå. Då var det flott å dekke på bordet ved bassengkanten og nyte ettermiddags-kaffien saman med god familie.
For oss såg det elles ut som om Puerto Rica var ein by av hotell. Dei låg på rekke og rad, og dei låg oppover i fjellsidene. Det var ikkje mange bustadhus å sjå, og vi lurte på om det budde "kanariar" her. Vi fekk høyre at dei budde helst lenger inne på øya. Turismen hadde gjort det for dyrt for dei å bu i desse turistbyane. Kanariøyene er vulkanlandskap, og det er tørt og karrig. Det gjeld også Gran Canaria. Det vil seie: Det kjem an på kvar på øya ein er. Til lenger nordover ein kjem, til meir frodig blir det. Men i sør er det ca. 320 soldagar i året, og der er varmt og tørt. Då er det ikkje mykje som veks, men der var ein del. I sentrum av Puerto Rico var der mange palmar, og der var noko som såg ut som gras. Der var også plassar med flott blomar i mange fargar. Reint flott var det å sjå på.